Na de studie mariene biologie werkte hij enkele jaren in de bodemsanering bij adviesbureau IWACO en vervolgens bij het Waterloopkundig Laboratorium aan projecten integraal waterbeheer, waaronder een studie naar de ecologie en bescherming van de lagune van Venetië. Bij het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) droeg hij bij aan het duurzaam beheer en gebruik van de Noordzee en Waddenzee, de totstandkoming van de Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) en vanaf 2002 als beleidscoördinator mest en mineralen aan de herziening van de mestwet- en regelgeving (overgang van MINAS naar het stelsel van gebruiksnormen, het Derde Nitraatactieprogramma 2006-2009 en het verkrijgen van de eerste mestderogatie voor de melkveehouderij). Vanaf 2007 werkte hij bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat aan de implementatie en uitvoering van de KRW in Nederland en het opstellen van de eerste beheerplannen voor de stroomgebieden van Rijn, Maas, Schelde en Eems. In die periode nam hij het initiatief voor het starten van het Deltaplan Agrarisch Waterbeheer (DAW) en het Informatiehuis Water (IHW). Bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat realiseerde hij als programma manager bodem en ondergrond de Structuurvisie Ondergrond (STRONG) waarin de balans tussen het benutten en beschermen en het duurzaam gebruik van bodem, ondergrond en grondwater werd neergezet. Sinds 2020 werkt hij bij het ministerie van LVVN als programma manager veenweide en als projectleider voor de provinciale gebiedsgerichte beëindiging van veehouderijlocaties.